ដើម​បណ្ដឹង​រដ្ឋប្បវេណី​ថ្មី​នៃ​សាលាក្ដី​ខ្មែរ​ក្រហម​រៀបរាប់​ពី​ការ​សម្លាប់​ជនជាតិ​ចាម​នៅ​ស្រុក​ក្រូចឆ្មារ - METTA DHARMA CENTER OF CAMBODIA

METTA DHARMA CENTER OF CAMBODIA

អង្គការ


Breaking

Home Top Ad

Responsive Ads Here

Post Top Ad

Responsive Ads Here

Monday, September 28, 2015

ដើម​បណ្ដឹង​រដ្ឋប្បវេណី​ថ្មី​នៃ​សាលាក្ដី​ខ្មែរ​ក្រហម​រៀបរាប់​ពី​ការ​សម្លាប់​ជនជាតិ​ចាម​នៅ​ស្រុក​ក្រូចឆ្មារ

អង្គ​ជំនុំជម្រះ​សាលា​ដំបូង​នៃ​សាលាក្ដី​ខ្មែរ​ក្រហម នៅ​ថ្ងៃ​ច័ន្ទ ទី​២៨ កញ្ញា ត្រឡប់​មក​ស្ដាប់​សក្ខីកម្ម​របស់​ដើម​បណ្ដឹង​រដ្ឋប្បវេណី​ថ្មី​មួយ​រូប​ទៀត ទាក់ទង​នឹង​ការ​សម្លាប់​ជនជាតិ​ចាម នៅ​ឃុំ​ស្វាយឃ្លាំង ស្រុក​ក្រូចឆ្មារ ខេត្ត​កំពង់ចាម (បច្ចុប្បន្ន​ខេត្ត​ត្បូងឃ្មុំ)។ ដើម​បណ្ដឹង​រដ្ឋប្បវេណី​ថ្មី ឈ្មោះ ណូ សាដះ ជា​ស្ត្រី​ជនជាតិ​ចាម មួយ​រូប ដែល​រួច​ជីវិត​ពី​ការ​កាប់​សម្លាប់​នោះ។ ដើម​បណ្ដឹង​រដ្ឋប្បវេណី​ថ្មី ឈ្មោះ ណូ សាដះ រៀបរាប់​ប្រាប់​អង្គ​ជំនុំជម្រះ​សាលា​ដំបូង​ថា ពួក​ខ្មែរ​ក្រហម​នៅ​ឃុំ​ស្វាយឃ្លាំង បាន​ធ្វើទុក្ខ​បុក​ម្នេញ​ជនជាតិ​ចាម ហើយ​ចម្រាញ់​យក​ទៅ​សម្លាប់​ផ្ដាច់​ពូជ។ លោកស្រី ណូ សាដះ ឱ្យ​ដឹង​ថា ការ​សម្លាប់​រង្គាល​ជនជាតិ​ចាម នៅ​ឃុំ​ស្វាយឃ្លាំង ស្រុក​ក្រូចឆ្មារ ខេត្ត​កំពង់ចាម បាន​ចាប់​ផ្ដើម​កើត​ឡើង​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៥ គឺ​បន្ទាប់​ពី​ជនជាតិ​ចាម​ងើប​បះបោរ​ប្រឆាំង​ពួក​ខ្មែរក្រហម ដែល​ហាម​មិន​ឱ្យ​គោរព​ប្រពៃណី​សាសនា​អ៊ីស្លាម និង​បង្ខំ​ឲ្យ​ហូប​សាច់​ជ្រូក​ជាដើម។ លោកស្រី​បន្ត​ទៀត​ថា ពួក​ខ្មែរ​ក្រហម បាន​ប្រមូល​ជនជាតិ​ចាម​នៅ​ទី​នោះ​យក​ទៅ​ឃុំឃាំង​ក្នុង​ឃ្លាំង​ថ្នាំ​ជក់ មុន​នឹង​ចម្រាញ់​យក​ទៅ​សម្លាប់៖ «ដូច​ឪពុក​ខ្ញុំ​អី​បាត់​សូន្យ​ទល់​រាល់​ថ្ងៃ​នេះ។ ប្រជាជន​ដែល​គេ​ឃាត់ឃាំង​នៅ​កន្លែង​ហ្នឹង គឺ​ដើម្បី​គេ​រក​ខ្មាំង។ គេ​អត់​ឱ្យ​ទៅ​ណា​ទេ គេ​ឃុំ​នៅ​កន្លែង​ហ្នឹង​ហើយ ១​ខែ ៣​ថ្ងៃ។ មាន​យោធា​គេ​នៅ​យាម​ជុំវិញ។ ពួក​ខ្ញុំ​គេ​អត់​ឱ្យ​ធ្វើ​អី​ទេ គេ​ឃុំ​នៅ​ទី​ហ្នឹង ទាល់​តែ​គេ​ឱ្យ​ចេញ។ គេ​រក​ខ្មាំង​ហ្នឹង​ ដើម្បី​ថា​ពួក​ខ្ញុំ​បះបោរ​ឬ​ទេ។ ដល់​អ៊ីចឹង​គេ​ចោទ​យើង​ថា​ខ្មាំង រួច​គេ​រក​អត់​អស់ គេ​មក​ស្រាវជ្រាវ​ទៀត។ នៅ​ភូមិ​ស្វាយ​ឃ្លាំង​ហ្នឹង​ហើយ។ យើង​ចាញ់​គេ​ហើយ បាន​គេ​ជម្លៀស​យើង​ចេញ​មក​ហ្នឹង។ អ្នក​ណា​មិន​ចេញ​អ្នក​ហ្នឹង​ខ្មាំង សម្លាប់​នៅ​កន្លែង​ហ្នឹង​ហើយ។ បាញ់​ចោល​នៅ​កន្លែង​ហ្នឹង​ហើយ អ្នក​អត់​ចេញ»។ ដើម​បណ្ដឹង​រដ្ឋប្បវេណី​រូប​នេះ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា សមាជិក​គ្រួសារ​របស់​លោកស្រី​ត្រូវ​ពួក​ខ្មែរក្រហម​ប្រមូល​យក​ទៅ​តាម​កាណូត​​ធំៗ ហើយ​បាត់​រហូត​មក​ដល់​សព្វថ្ងៃ។ លោកស្រី​បាន​ឃើញ​សាកសព​កុមារ​ត្រូវ​គេ​ច្រក​បាវ ហើយ​ប្រុសៗ ត្រូវ​គេ​ចង​ជា​ស្នួ​ទម្លាក់​ក្នុង​ទឹក​ទន្លេ។ លោកស្រី ណូ សាដះ ឱ្យ​ដឹង​ថា លោក​ស្រី​បាន​រួច​ខ្លួន​ពី​ចំណង ដែល​គេ​យក​ទៅ​សម្លាប់ ដោយ​សារ​តែ​លោក​ស្រី​ប្រាប់​ពួក​ខ្មែរក្រហម​ថា លោកស្រី​ជា​ខ្មែរ៖ «ច្រើន មនុស្ស​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​ហ្នឹង​មិន​មែន​តិច​ទេ ប្រហែល​ជា ៣០០​នាក់។ អ្នក​ឆ្លើយ​ថា ចាម​ហ្នឹង​ទៅ​មុន​អស់​ហើយ។ នៅ​សល់​ប្រហែល​ជា ៣០​នាក់​មក​ដល់​ខ្ញុំ​ហ្នឹង ខ្ញុំ​ឆ្លើយ​ទៅ​ក្រែង​ថា បាន​រស់រាន​មាន​ជីវិត​វិញ។ ចង់​មើល​ប្រទេស​ជាតិ​ហ្នឹង​យ៉ាង​ម៉េច​វិញ។ ដល់​ពេល​ខ្ញុំ​ឆ្លើយ​ទៅ​កាល​នោះ​យប់ មិន​មែន​ភ្លឺ​អ៊ីចឹង​ទេ។ អត់​មើល​មុខ​គ្នា​ឃើញ​ទេ វា​ច្របាច់​ពិល​មើល​មុខ​ខ្ញុំ វា​ថា មិន​មែន​ខ្មែរ កូន​យួន​ទេ? ខ្ញុំ​ថា អត់​ទេ ខ្ញុំ​កូន​ខ្មែរ! ខ្ញុំ​ស្រែក​ខ្លាំង​អ៊ីចឹង​ទៅ បាន​គេ​ព្រម​ឱ្យ​ខ្ញុំ​នៅ​ម្ខាង។ ដល់​ពេល​រួច​មក​ពួក​នៅ​ក្រោយៗ ហ្នឹង ឆ្លើយ​តាម​ខ្ញុំ​ដែរ ក្រុម​នៅ​ជាមួយ​ខ្ញុំ​ស្រុក​ភូមិ​ជា​មួយ​គ្នា​ហ្នឹង។ គេ​សួរ​វា​ឆ្លើយ​ថា កូន​ខ្មែរៗ បាន​នៅ​សល់​ថា ៣០​នាក់​ចុះ»។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក្ដី លោកស្រី ណូ សាដះ ថ្លែង​ថា លោកស្រី​មិន​ដែល​ឃើញ​គេ​សម្លាប់​មនុស្ស​ដោយ​ផ្ទាល់​ទេ គឺ​បាន​ឃើញ​តែ​សាកសព​មនុស្ស ដែល​ធ្លាប់​ស្គាល់​ត្រូវ​គេ​សម្លាប់​ដោយ​អារក។ លោកស្រី​ត្រូវ​ពួក​ខ្មែរក្រហម​បង្ខំ​ឱ្យ​ទទួលទាន​សាច់​ជ្រូក ដែល​ខុស​នឹង​ច្បាប់​សាសនា។ សវនាការ​របស់​អង្គ​ជំនុំជម្រះ​សាលា​ដំបូង កំពុង​ផ្ដោត​លើ​ការ​ធ្វើ​ទុក្ខ​បុក​ម្នេញ​ជនជាតិ​ចាម នៅ​ក្នុង​សំណុំរឿង ០០២ វគ្គ ២។ សក្ខីកម្ម​របស់​ដើម​បណ្ដឹង​រដ្ឋប្បវេណី ណូ សាដះ នៅ​មិន​ទាន់​ចប់​ទេ ​អង្គ​ជំនុំជម្រះ​សាលា​ដំបូង​នឹង​ស្ដាប់​សក្ខីកម្ម​របស់​លោកស្រី​បន្ត​ទៀត នៅ​ថ្ងៃ​អង្គារ ទី​២៩ កញ្ញា៕

Post Bottom Ad

Responsive Ads Here

Pages